Spring naar content

Een beslissing op leven en dood

In deze nieuwe ‘war story’ put Armand van Velzen uit zijn verleden als marinier, om te illustreren dat extreme ownership het verschil kan maken tussen leven en dood. De achterliggende principes past Allied Forces succesvol toe in het bedrijfsleven.

“CALLSIGN, THIS IS WINDMILL 68. HOW FAR ARE WE FROM OUR OBSERVATION POST POSITION?” TWEE NEDERLANDSE APACHES DIE ONZE ROUTE BERGOPWAARTS BEVEILIGDEN, ANTWOORDDEN DAT HET NOG 2 UUR ZOU DUREN IN DIT TEMPO. NIET ECHT HET NIEUWS WAAROP IK HOOPTE, NA 3 UUR STEILE KLIM MET RUGZAKKEN VAN BIJNA 60 KILO. WE GINGEN VOORUIT ALS SLAKKEN.

Nu is dat op een zondagmiddag op de Nederlandse hei een prima tempo, maar in semivijandelijk gebied ten westen van een vallei in Afghanistan, was snelheid geboden. Hoe dan ook, moesten we vóór het aanbreken van de dag op onze observatiepost zijn. Verplaatsen bij daglicht stond gelijk aan zelfmoord in dit deel van Uruzgan, waar al menig gevecht tussen de Taliban en Nederlandse troepen had plaatsgevonden. Vanwege het hoge risico van de missie werd ons observatieteam van 6 mariniers versterkt met 2 scherpschutters en een special forces medic. De scherpschutters konden vijandelijke eenheden op meer dan 1 kilometer uitschakelen, maar ook onze eigen beveiliging waarborgen.

Lees de war story verder